149.
पदक विठ्‌ठलाचे गेले । ब्राह्मण म्हणती जनीने नेले ॥1॥
अगे शिंपियाचे जनी । नेले पदक दे आणुनी ॥2॥
देवासमोर तुझे घर । तुझे येणे निरंतर ॥3॥
म्या नेले नाही जाण । सख्या विठोबाची आण ॥4॥
धोतर झाडूनि पाहती । पडले पदक घेऊनि जाती ॥5॥
जनी वरी आली चोरी । ब्राह्मण करिती मारा मारी ॥6॥
धाविन्नले चाळीस गडी । जनीवरी पडली उडी ॥7॥
दंडी लाविल्या काढण्या । विठो धावरे धावण्या ॥8॥
चंद्रभागे रोविला शूळ । जनाबाईस आले मूळ ॥9॥
हाती टाळी वाजविती । मुखी विठ्‌ठल बोलती ॥10॥
विलंब लागला ते वेळी । म्हणती जनिला द्यारे सुळी ॥11॥
ऐसा येळकोट केला । जनी म्हणे विठो मेला ॥12॥
तव सुळाचे झाले पाणी । धन्य म्हणे दासी जनी ॥13॥