112.
यशोदे घराकडे चाल मला जेवू घाल ॥धृ॥
साध्या गव्हांची पोळी लाटी । मला पुरण पोळी करून दे मोठी ।
नाही अडवीत गुळासाठी । मला जेवू घाल ॥१॥
तूप लावून भाकर करी । वांगे भाजून भरीत करी ।
वर कांद्याची कोशिंबिरी । मला जेवू घाल ॥२॥
आई ग खडे साखरेचे खडे । लवकर मला करून दे वडे ।
बाळ स्फुंदस्फुंदोनी रडे । मला जेवू घाल ॥३॥
आई लहानच घे गे उंडा । लवकर भाजुन दे मांडा ।
लांब गेल्या गाईच्या झुंडा । मला जेवू घाल ॥४॥
आई मी खाईन शिळा घांटा । दह्याचा करून दे मठ्ठा ।
नाही माझ्या अंगी ताठा । मला जेवू घाल ॥५॥
भाकर बरीच गोड झाली । भक्षुनी भूक हारपली ।
यशोदेने कृपा केली । मला जेवू घाल ॥६॥
आई मी तुझा एकुलता एक । गाई राखितो नऊ लाख ।
गाई राखून झिजली नख । मला जेवू घाल ॥७॥
नामा विनवी केशवासी । गाई राखितो वनासी ।
जाऊन सांगा यशोदेशी । मला जेवू घाल ॥८॥