82.
थुरकात थुरकत चालतु । राधिकेचे गळा मिठी घालितु । तयेसी चुंबन आवडी देतु । पाहता यशोदेसी मग रडतु ॥१॥ देई देई म्हणे चेंडूवातें । म्हणोनि आसडी निरीते । यशोदा म्हाणे राधे परते । का गे रडविसी कृष्णा ॥२॥ राधिका म्हणे ऐका मामिसें । याचा चेंडु मजपाशी नसे । हा क्रियानष्ट बोले भलतैसें । चेंडू मजपाशी नाही आणि तुमची असे ॥३॥ कृष्ण म्हणे झाडुनी चीर दावी । राधा झाडिता चेंडू पडिला लवलाही । म्हणे पाहे वो माझे आई । चेंडू घेउनी आण वाहेती पाही ॥४॥ यशोदेनें उचलोनि घेतिला कडेवरी । चेंडू झेलितसे सव्य अपसव्य करी । एका जनार्दनी भाव न कळे निर्धारी । लाजोनी ती राधा आली आपुले घरी ॥५॥