1855.
पंधरा भागले सोळांसी न कळे । सतरा वेडावले न कळे माय ॥१॥
एकुणवीस भले विसांते पुसती । तयांसी ती गति न कळे गे माय ॥२॥
एकवीस वेगळे विसीं मुराले । तयांचे तया न कळे गे माय ॥३॥
तेवीस चोवीस वर्ते जगाकारीं । एका जनार्दनी पंचविसावा हृदयी गे माय ॥४॥