937.
तंव ते जगन्माता म्हणे जी कृपावंता | कर्ता करविता कोण याचा ॥१॥
हा तुमचा दास आहे अंतरंग | काय या उद्वेग करणे असे ॥२॥
सर्व भार याचा लागे चालवणे | ऋणवई केंले येणे जन्मोजन्मी ॥३॥
तुम्हापरते यासी जिवलग सोयरे | कोण आहेत दुसरे लोभापर ॥४॥
दृढ चरण धरोनि राहिला अंतरी | जालासे अधिकारी सर्वस्वाचा ॥५॥
जन्मोनिया येणे जोडिले जे कांही | तितुके तुमच्या पायी निक्षेपिले ॥६॥
म्हणोनि याचे कोड करावे परिपूर्ण | व्हावे पै उत्तीर्ण ऋणियाचे ॥७॥
मायबापे याची सखी जिवलग | सांडोनि तुमचा संग धरिला सुखे ॥८॥
म्हणोनि याचे हित लागे विचारावे | उचित करावे देवराया ॥९॥
आपुल्या दासाचा संभ्रम सोहळा | करणे हे गोपाळा ब्रीद तुमचे ॥१०॥
रुक्माई म्हणे हा भाग्यवंत नामा | न कळे याचा प्रेमा नित्य नवा ॥११॥