3665.
देव म्हणे नाम्या जातो मी पळोनी । काढी पा धुंडोनी मजलागी ॥१॥ ऐसे म्हणोनी देवे घातलीसे कास । निघे ह्रषीकेश पाहुनी नाम्या ॥२॥ क्षणी होय गुप्त क्षणी तो प्रगट । पाठी लागे स्पष्ट नामदेव ॥३॥ दूर गेलिया देव माळा पुष्पें टाकी खूण । ती ते ओळखून नामा येत ॥४॥ एका जनार्दनी भक्ताचा कैवारी । अभिमान बोहरी करितसे ॥५॥