47.
तुझीया सत्तेने हाले तुझीया सत्तेने बोले । सांग विठ्ठल माये माझे ॥
साच की लटके विचारी मनासी । हा बोला कोणासी ठेवसील ॥
हे मृतिकेचे भांडे भुसी वोतीयेले । वोंकारे फोडिला टाहो तेथे ॥
सकळ देहीचा चाळकु बुधी खेळवणा । तुची एकु, नाही बा आणिक दुजा तेथे ॥
सकळ मंडण चालविता तुझी करणी गा अनंता । दुजा हा सर्वथा नाही कोणी ॥
बोधला म्हणे हे वचन निर्धारी । अवघा तूची सुत्रधारी तु आमचा कैवारी पांडुरंगा ॥