सखीये अनुतापे वैराग्
2501.
सखीये अनुतापे वैराग्यतापें अति संतप्त नयनी । अश्रु अंगी स्वेद रोमांच जीवी जीव मूर्च्छित वो ॥१॥
माझे मजलागी गुरुकृपा मन ते जाले उन्मन वो । देही देह कैसा विदेह जाले क्रिया चैतन्यघन वो ॥२॥
माझे मीपण पहाता चित्ती चित्त अचिंत वो । वृत्तिनिवृत्ति तेथे चिद्रुप जालो परमानंदे तृप्त वो ॥३॥
एका जनार्दनी एकत्वे जन वन समसमान एक । एकपणे परिपुर्ण जाला त्रैलोक्य आनंदघन वो ॥४॥
