2502.
असोनी देही आम्ही विदेही भाई । नातळों कर्म अकर्माचें ठायी ॥१॥
माझे नवल म्यांच पाहिले डोळा । शब्द निःशब्द राहिलों वेगळा ॥२॥
काय सांगु नवलाची कहाणी । पाहते पाहणें बुडाले दोन्ही ॥३॥
न पहावे न देखवें नायकावें कानी । कायावाचामनें शरण एका जनार्दनी ॥४॥