579.
लाज नाही येथे येऊनि संसारा ।
नरकाचा थारा भोगावया ॥१॥
किती मरमर सोसणे अघोर ।
नेघे तो विचार स्वहिताचा ॥२॥
कासया संपत्ती जळो जळो जिणे ।
दिसे लाजिरवाणे एकाविणे ॥३॥
हत्ती घोडे दासी छत्री शेषासन ।
जळो हे भूषण एकाविण ॥४॥
सोयरे धायरे जळो इष्टमित्र ।
अवघे अपवित्र एकाविण ॥५॥
बहेणि म्हणे तनु अवघी हे चांगली ।
एकाविण गेली जन्म वाया ॥६॥