2209.
देव धांवे मागे न करी आळस । सांडितां भवपाश मायाजाळ ॥१॥
सर्वभावे जे का शरण रिघती । तयांचें वोझे श्रीपती अंगें वाहे ॥२॥
नको भुक्तिमुक्ति सदा नामी हेत । देव तो अंकित होय त्यांचा ॥३॥
एकाजनार्दनी ऐसा ज्यांचा भाव । तया घरी देव पाणी वाहे ॥४॥