985.
मग म्हणे सर्वज्ञ विठ्ठल | न लावावा वाढवेळ |मग पातले निर्मळ | सिध्देश्वरलिंगी ॥१॥
धन्य धन्य हरिदिवस | धन्य धन्य हा निवास |आपण ह्रषिकेश | भक्ता साह्य ॥२॥
वैष्णव मिळाले संपन्न | गाती हरिनाम कीर्तन |तंव पातले सोपान | प्रेमे वोसंडत ॥३॥
चरणी घातली मिठी | विठोजी म्हणे उठी उठी |लवलाहे उघडी द्रुष्टी | भेटे ज्ञानदेवा ॥४॥
येरू म्हणे मी क्रुतक्रुत्य | नामस्मरण तुझे नित्य |तेणे सकळ हित | आमुचे जाले ॥५॥
तूंचि का जनकजननी | तूंचि एक त्रिभुवनी |पाहता नित्य उन्मनी | लागे आम्हा ॥६॥
समाधि शेज ज्ञानेसी | घातली अहर्निशी |ते कर्णी परिसत जिवेंसी | तुवा चरण धरित आलो ॥७॥
नामा म्हणे ज्ञान सोपान | एक जाले जनी जनार्दन |समाधिसंगे संजीवन | आळंकापुरी आले ॥८॥