2944.
न कळेची मूढा सुखाची ती गोडी । पायी पडली बेडी प्रपंचाची ॥१॥
पान लागलिया गूळ न म्हणे गोड । तैसे ते मूढ विसरले नाम ॥२॥
शुद्ध वैराग्याचा मानिती कंटाळा । पाळिती अमंगळा प्रपंचासी ॥३॥
एका जनार्दनी नाही भाव खरा । तया त्या पामरा सांगुनी काय ॥४॥