113.
दिव्य तेज झळकती रत्नकीळा फांकती अगणीत लावण्या तेज प्रभा दिसती गे माये ॥१॥
कानडा वो सुंदर रुपडा गे । अंतरी बाहेरीं पाहता दिसे उघडा गे ॥२॥
आलिंगनालागीं मन उताविळ होय । क्षेम द्तां माझे मीपण जाय ॥३॥
मागे पुढे चहुकडे उघडे पाही । पाहावयासी गेले मजला ठक पडले बाई ॥४॥
बाहेरी पाहुं जाता आतंरी भासे । जे जे भासे ते ते येकीयेक समरसें ॥५॥
एका जनार्दनी जिवीचा जिव्हाळा । एक पणें पाहता न दिसे दृष्टीवेगळा ॥६॥