1199.
निवृत्तिराज बैसले समाधी सुचित| चिन्मय ते ज्योत उजळली ॥१॥
पुंडलिके मिठी निवृत्तीच्या गला | अवघियांच्या डोळा आसुवे येती ॥२॥
विठोबाचे हृदय आलेंसे भरून| झांकियेले नयन निवृत्तिराजे ॥३॥
पुंडलिके आणिले विठोबासी बाहेर | केला नमस्कार वैष्णवांनी ॥४॥
राही रखुमाई बैसल्या गहिंवरत| आणिक संत महंत वोसंडती ॥५॥
नामा म्हणे हरि शुद्धि नाही सकळां| घाला आता शिळा समाधीसी ॥६॥