842.
कर्दळी फळ कर्पूर परिमळे भिन्न | परि दोहींचे जन्म ते एकत्र जाण |
आत्मा की परमात्मा अभेद की भिन्न | चंद्र सोमकांत शून्य महाशून्य ॥१॥
सूर्य सूर्यकांतु प्रकाश एकु | साधुसंत आरति रावो ना रंकु ॥२॥
भ्रमरांच्या रुंजी मकरंद उधळती | असाध्य साधनी लागल्या ज्योती |
लयाचे लक्ष हरपली स्थिति | म्हणोनि साधुचरणी नित्य पंचारती ॥३॥
गोदेचा उगमु तो ठाईच्या ठाई | आणिके उदके ती चाली प्रवाही |
तैसी साधुसंत कृपा उन्मत्त देही | सागरा भेटली क्षीरसिंधु तेही ॥४॥
सागराचे उदक जगा विनवित | निवळुनि मागुते पूर्ण भरित |
तैसे अंतरीचे नीर ओघे हे साधुसंत | परि सागरा अंतरी न वर्णवे मुक्त ॥५॥
तेथे अनुपम्या ऐकिजे शब्दाचि रचना | हे जाणतेनो जाणा अमृतखुणा |
हे रत्न की माणिक ऐसे अनुमाना | ते पानबुडिया परसोबा लाधले निधाना ॥६॥
दुधावरील साय वरी साखर मेळवणी | जैसी जिव्हा लोधली मधु लागुनि |
तेथील गौलता ते रहस्य लागले ध्यानी |ते परसोबा लाधले येरा मूर्खा भुलवणी ॥७॥
तापले लोहो तेणे शेखियेले जीवन | तैसे अंतरी निवाले आपोआप आपण |
परसा भागवत हे सकळांचे जीवन | विष्णुदास नामा त्याचे चरणीचे रजरेण ॥८॥