3246.
देवासी तो भाव पुरे । तेणे देव सदा झुरे । भक्तलागीं सरे । वैकुंठासी ॥१॥
भाव धरावा बळकट । आणिक नको कांही कष्ट । साधन हे श्रेष्ठ । कलीमाजी ॥२॥
भावे प्राप्ति होय देव । अभक्तसी संदेह । जवळी असोनी देव । नाही म्हणती ॥३॥
भावे देव घरी नादे । एका जनार्दनी आनंदें । म्हणोनि संतवृदें । तया न विसरती ॥४॥