342.
पंधरा सतरांचा हो मेळा । कारखाना झाला गोळा ।
वाजविती आपुल्या कळा । प्रेमबाळा आनंदे ॥१॥
झडतो नामाचा चौघडा । ब्रह्मी ब्रह्मरू पीचा हुडा ।
संत ऐक ती कोडा । प्रेमबाळा आनंदे ॥२॥
जनाबाई घड्याळ मोगरी । घटिका भरितांटोला मारी ।
काळ व्यथर्चि गेला तरी । गजर करी आनंद ॥३॥
रामा दामा दोनी काळू । नारा विटा दमामे फै लू ।
चौघी सुना चारी हेळु । क डाक डा बोल उमटती ॥४॥
गोंदा महादा कर्णेकरी । नादे दुमदुमली पंढरी ।
आऊ बाई प्रेम तुतारी । मंजुळ स्वर उमटती ॥६॥
तेथे चोखा बारीदार । काटवण इंधन आणि सार ।
अवघे झाडवाणी महार । उतरले पार संत संगे ॥७॥