91.
काही नित्यनेमावीण । अन्न खाय तोचि श्र्वान ।
वाया मनुष्यपण । भार वाहे तो वृषभ ॥१॥
त्याचा होय भुमीभार । नेणे यातीचा आचार ।
झाला दावेदार । भोगवी अघोर पितरांसी ॥२॥
अखंड अशुभ वाणी । खरे न बोलेचि स्वप्नी ।
पापी तयाहूनि । आणिक नाही दुसरा ॥३॥
पोट पोसी एकला भुती दया नाही ज्याला ।
पाठी लागे आल्या । अतीताचे दारासी ॥४॥
नांही संतांचे पूजन । न घडे तीर्थांचे भ्रमण ।
यमाचा आंदण । सीण थोर पावेल ॥५॥
तुका म्हणे त्यांनी । मनुष्यपणा केली हानी ।
देवा विसरुनी । गेली म्हणता मी माझे ॥६॥