140.
तुझ्या मुरलीचा ध्वनी । अकल्पित पडिला कानी ।
विव्हळ झाले अंतःकरणी । मी घरधंदा विसरले ॥१॥
अहा रे सांवळीया कैशी वाजविली मुरली ॥धृ॥
मुरली नोहे केवळ बाण । तिने हरीला माझा प्राण ।
संसार केला दाणादीन । येउनि हृदयी संचरली ॥२॥
तुझ्या मुरलीचा सूर तान । मी विसरले देहभान ।
घर सोडोनि धरिले रान । मी वृंदावनी गेले ॥३॥
एका जनार्दनी गोविंदा । पतितपावन परमानंद ।
तुझ्या नामाचा मज धंदा । वृत्ति तंव पदी निवर्तली ॥४॥