290.
हुंबरी

समस्त मिळोनि गोपाळी | तया यमुनेच्या पाबळी |कृष्णे मांडिली धुमाळी | कळंबातळी आनंद ॥१॥
वळुनि कांबळ्या वेटी | त्याही बांधिल्या मनगटी |विवाद मांडिला निकटी | धूर्जटी कान्होसी ॥२॥
आता कृष्णा कवणे ठायी | जासी तुजवरी आली डाई |आमची हमामा हुंबरी देई | उभा राहे पै का गा ॥३॥
कृष्ण म्हणे मी एकवटु | तुम्ही आम्ही गडी वाटू |गोवळी घातलासे हाटु | अति निकट कान्हूसी ॥४॥
म्हणे बळीराम पहागा | बोल नव्हे तुम्हाजोगा |तुम्ही समर्थ श्रीरंगा | आम्हा कांगा भेटविसी ॥५|
ऐसा सकळी मान केला | तेव्हा कृष्ण संतोषला |आनंद चित्तासी पावला | म्हणे भला भला नाम्या ॥६॥