226.
मोक्षाचे आम्हांसी नाही अवघड । तो असे उघड गांठोलीस ॥१॥
भक्तीचे सोहंळे होतील जिवासी । नवल तेविशी पुरविता ॥२॥
ज्याचे त्यासी देणे कोणते उचित । मानुनिया हित घेतो सुखे ॥३॥
तुका म्हणे सुखे देई संवसार । आवडीसी थार करी माझे ॥४॥