2973.
काय सुख आहे संसारी । म्हणोनि भरलासी हावभरी । वाचे स्मरे श्रीहरी । दिननिशी प्रपंचीं ॥१॥
जन्म जाहलीयापासोन । सदा संसाराचे ध्यान । नाही कधी आठवण । न ये मुखी रामनाम ॥२॥
ऐसा भार वाही खर । परितया न कळे साचार । आहे पुढे यातना अघोर । हे कांही नाठवीं ॥३॥
ऐसे होता भरले आयुष्य । मृत्युं पुन्हा येत जन्मास । ऐशा भोगी चौर्‍यांयशी निःशेष । एका जनार्दनी म्हणे त्यास लाज नाही ॥४॥