1420.
तुज नेणो गा महेशा | म्हणुनि आलो गर्भवासा |अंधकूपी पड़िला जैसा| रात्रिदिवसा तो नेणो ॥१॥
तुझिया नामाची सांगडी | देई ते न खंडी |पावेन मी पैलथडी | त्या सांगडी आधारे ॥२॥
कामक्रोधादि जलचरीं| कासाविस जालो भारी |व्याकुळ होय चितालहरी | दुःखे भारी दाटलो ॥३॥
कल्पना वेली गुंडाळली पायी | तेणे बुडे विषयडोही |भवते पाहे तंव कोण्हे नाही | मग तुज ध्यायी विश्वेशा ॥४॥
मज बांधुनी कर्मदोरी | घातले संसार दुर्धरी |मायानदीचा महापुरी | वाहावलो गा दातारा ॥५॥
ऐसा खेदखिन जालो बहुवस | न देखे विश्रांतीची वास |विनवी नामा विष्णुदास | गर्भवास पुरे आता ॥६॥