1419.
मज चालता आयुष्यपंथे | तारुण्यवन पातले तेथे |मदमछरादि श्वापदे बहुते | आली कळकळीत मजपाशी ॥१॥
ती धांवती पाठोपाठी | पाहे तंव विषयाचे घाटी |काम क्रोध व्याघ्रांची दाटी | देखोनि पोटी रिघाले भय ॥२॥
मग स्वधर्ममार्गी रिघालो | तंव अहंकारतस्करे आकळिलो |राहे राहे म्हणोनि उभा केलो | तेणे शितरलो स्वामिया ॥३॥
जब क्षण एक उघडिले डोळे | पाहे तंव कंठ दाटला व्याळे |मायमोहसर्पी डंखिले | त्यांचिये गरळे झळंबलो ॥४॥
जंव न पवे शेवटील लहरी | तंव धांव धांव उपाव करी |विष्णुदास नामा धांवा "करी | माझा कैवारी केशिराजु ॥५॥