595.
ऐका यमुने घोषा ।
उडाला पेंद्या कैसा ॥१॥
भरले अंगी वारे ।
हसती कैसी पोरे ॥२॥
ठेवुनि तीरी झारी ।
आली न म्हणे पोरी ॥३॥
बाहे पिटी मांडी ।
वरी सोस धरी तोंडी ॥४॥
घेवुनि हाती काटे ।
हुंबरी घाली नेटे ॥५॥
मज पेंद्याचा वार ।
येथे कोण धरी धीर ॥६॥
आली म्हणे पोरी ।
करीन तुज नवरी ॥७॥
लाविला मज चाळा ।
फोडीन तुझा डोळा ॥८॥
घाली पेंद्या वार ।
यमुना नव्हे स्थिर ॥९॥
उडत कसा फोडी ।
खरेसी आली जोडी ॥१०॥
सोस कंठी राहे ।
हुंकार न सांडी पाहे ॥११॥
यमुना नव्हे स्थिर ।
पडिला धरणीवर ॥१२॥
धांवोनी आला हरी ।
पेंद्या धरिला दो करी ॥१३॥
यमुना केली स्थिर ।
म्हण म्हणे आता किर्र ॥१४॥
घेतली आळी मोठी ।
यमुना जाली खोटी ॥१५॥
राहिला यमुनेचा घोष ।
सोडिला पेंद्याने सोस ॥१६॥
आली म्हणे पोरी ।
थोपटी कैसा टिरी ॥१७॥
बहिणि हुंबरी गाय ।
नाचत पंढरीराय ॥१८॥