202.
आशा हे समूळ खणोनी काढावी । तेव्हांची गोसावी व्हावे तेणे ॥१॥
नाही तरी सुखे असावे संसारी । फजिती दुसरी करू नये ॥२॥
आशा मारुनिया जयवंत व्हावे । तेव्हांची निघावे सर्वांतुनी ॥३॥
तुका म्हणे बाण हाचि निर्वाणीचा । वाउगी हे वाचा वेंचू नये ॥४॥