912.
आजिवरी होते मी मोकाट ।
तव डोळे फुकट मोडा तुम्ही ॥१॥
समर्थाचे अंगी पडले अवचिती ।
तुम्हा ऐसी किती चाळविली ॥२॥
बापरखुमादेविवरू विठ्ठलाची घरवात जाले ।
जन्मवरी एकांत करूनी ठेले ॥३॥

अर्थ :
आजपर्यंत मी स्वैर असल्यामुळे लोकांना डोळे घालण्याची फुकट खटपट केली. खटपट करीत असता सहजच समर्थाच्या पदरी पडलें. तुमच्या सारखे भासणारे आजपर्यंत मी किती एक चाळविले. आता तुमच्या पदरांत पडल्यामुळे माझे पिता व रखुमादेवीचे पती जे श्रीविठ्ठल यांच्या घरादारांत मीच होऊन जन्मभर एकांत करून राहिले. असे माऊली सांगतात.