309.
मागे पुढे उभा हाती घेउनी काठी वळत्या धांवे पाठी गाईमागें ॥१॥
गोपाळ बैसती आपण धांवे राणा । तयांच्या वासना पूर्ण करी ॥२॥
वासना ते देवे जाया दिली जैशी । पुरवावी तैसी ब्रीद साच ॥३॥
ब्रीद ते साच करावे आपुलें । म्हणोनिया खेळे गोपाळांत ॥४॥
एका जनार्दनी खेळतो कन्हया । ब्रह्मादिका माया न कळेची ॥५॥