3455.
एकाचे अंगणी राहिला परिवारें । उदर तो न भरे दु:ख करी ॥१॥
कांता पुत्र स्वये क्षुधेने मरती । होतसे फ़जिती प्रपंचाची ॥२॥
बैसोनियां कांता विचार सांगे । द्वारके लागवेगे जावे तुम्ही ॥३॥
कृष्णाजी कृपाळु बंधु तुम्हा मानी । एका जनार्दनी कांता बोले ॥४॥