604.
आधींच कृपाळू भोळा महादेव| जाणितला भाव कुरंगीचा ॥१॥
कृपा केली देवे मांडिला सन्मान| धाडिले विमान दूता हाती |॥२॥
लखलखित टके पताका डोलती| तयामाजी होती गीत नृत्य ॥३॥
नाना सुमनांची शय्या आरुवार| करिती उपचार सिद्धि आठ ॥४॥
आले अकस्मात तयाचियेपाशी| पाहता सर्वांसी नवल वाटे ॥५॥
दिव्य देह जाले पाचांचे ते काळीं| विमानी बैसली लागवेगे ॥६॥
पारधी देखोनी तटस्थ राहिला| दूती तया केला उपदेश |॥७॥
शिवरात्री आजी जागरण उपवास| केला तेणे दोष सर्व गेला ॥८॥
करोनी पारणे होई शिवभक्त| आशापाशी चित्त गोवु नको ॥९॥
अखंड कीर्तन शिवनामाचे करी| तेणे मोक्षपुरी पावशील ॥१०॥
पुढिल्या शिवरात्री नेऊ कैलासासी| सांगोनिया त्यासी गेले वेगी ॥११॥
नामा म्हणे मोक्ष जाला त्या पांचाशी| वस्ती चंद्रापाशी केली त्यांनी ॥१२॥