338.
परतोन पाहासी न बोलसी आम्हांसी ।
तुझीया रूपासी नांव नाही ॥१॥
सांगता नवल पाहता बरळ ।
मायामृगजळ देखियेले ॥२॥
ज्ञानदेवो म्हणे उफराटिये दृष्टी ।
परतोनिया भेटी देई क्षेम ॥३॥

अर्थ :
देहादि अनात्म पदार्थावरील दृष्टी फिरवून जर तू यथार्थ आत्मस्वरूप पाहशील तर तू आमच्याशी बोलणारच नाहीस. याचा अर्थ बोलण्याला तू वेगळा उरणार नाहीस. म्हणून तुला नामरूप नाही त्या तुझ्या विषयी बोलण्याचा व पाहण्याचे प्रयत्न करणे वेडेपणाचे आहे. कारण बोलणे चालणे हे द्वैतात असते. व ते द्वैत मायाकार्य असून मृगजळाप्रमाणे आहे. विचाराने दृष्टी अंतर्मुख करून जर परमात्म्याला पाहण्याचा प्रयत्न केला तर तो परमात्मा भेट देईल. असे माऊली ज्ञानदेव सांगतात.