सर्वभावे दास होती सद
1877.
सर्वभावे दास होती सदगुरुचे । धन्य भाग्य तयाचे काय वानू ॥१॥
पार नाही सुखा तयांचिया दैवा । वांचुनी केशवा भक्ति नाही ॥२॥
एका जनार्दनी सर्वभावे शरण । तनुमनधन वोवाळावें ॥३॥
← उजवीकडे स्वाईप : मागील अभंग | डावीकडे स्वाईप : पुढील अभंग →