18.
श्रीकृष्ण आळ - अभंग १८ ते १९

निळी कांच भूमी खेळे वनमाळी । पाहिले प्रतिबिंब कृष्णं तया न्याहाळीं ॥१॥ रडूं घेतलें रडू घेतलें । समजावी यशोदा परी रडूं घेतलें ॥२॥ दे मज खेळावया भानु । आन नको कांही दुजा छंद मनु ॥३॥ एका जनार्दनी देव छंद धरी गा । समजावी यशोदा परी न राहे उगा ॥४॥