1221.
तेज स्पर्श ज्योती कर्पुरी निघाली | दोन्ही ती निमाली एकदांची ॥१॥
आघाताने नाद घंटेंतून उठे | शेवटी तो मिटे घंटेमाजी ॥२॥
ब्रह्मी माया स्फुरे चैतन्यप्रकाशे | शेवटी ते वसे ब्रह्मरूपी ॥३॥
पांडुरंग म्हणे ऐक नाम्या ज्ञान | वाटो समाधान तुझ्या जीवा ॥४॥