384.
अहो त्रिभुवनामाझारी |भूवैकुंठ पंढरी |चंद्रभागा सरोवरी | विटेवरी नीट उभा ॥१॥
उभा कैवल्यनायक | द्रुष्टी सन्मुख पुंडलीक |ज्याचे ब्रह्मादिक सेवक | इतरा कवण पाड ॥२॥
सुरंग रंगे चरणतळे | रातली रातोत्पळे |जिंकिली माणिक निळे | मज पाहाता बाई ॥३॥
पद अंकुश पताका | ध्वज वज्रांकित रेखा |तेथे लक्ष्मी रतली देखा | सिंधुतनया बाई ॥४॥
अनुपम्य गे माय अनुपम्य सार | परब्रह्म वो साकार |मंत्रमय त्रिअक्षर | विठ्ठलनाम बाई ॥५॥
ते गा प्रत्यक्ष ध्यान |सर्व सुखाचे निधान |द्रुष्टी पाहतांचि मन | माझे परतेना ॥६॥
न लागे पातया पाते | लक्ष लागले निरूते |सुख जाले बा मनाते | ते काय सांगो वो माय ॥७॥
मन इंद्रिये वेधली | घर व्रुतीचे रिघाली |काय स्वानंदा मुकली | वेगळेंपणे ॥८॥
पदद्वयाची ठेवणी | इंद्रनीळ गुल्फमणी |गंगा मिरवत चरणी | वांकी तोडर पायी ॥९॥
सरळ अंगोळियावरी | नखे वर्तुळ साजिरी |चंद्र देखोनि अंबरी | झाला कळाहीन ॥१०॥
पोटरीया जानु जंघ | मर्गजमणीचे स्तंभ |कैसे वोळले स्वयंभ | ओघ जैसे कालिंदीचे ॥११॥
पितांबर माळ गांठी | रत्नकिळा वरवंटी |विद्युलतेच्या थाटी |जैशा मेघमंडळी ॥१२॥
वीर कंकणे मनगटी | कांडोवांडी मुद्रिका दाटी |माज सामावे जो मुठी | वरी कटी कटिसूत्र ॥१३॥
नाभी सरोज गहन |ब्रह्मयाचे जन्मस्थान |वरी त्रिवळी लक्षण | कैसे शोभे रोमराजी ॥१४॥
काय वाणू ते उदर | साठवले चराचर |ब्रह्मगोळ निरंतर | जया रोमरंध्री ॥१५॥
तनु म्रुदु शाम निर्मळ | प्रभा दिसती सोज्वळ |जेवी ओळेलेसे जळ | घनमंडळी ॥१६॥
शुध्द चंदन पातळ |आंगी चर्चिला निर्मळ |जेवी इंद्रनीळकिळ | गुल्फ मोतियांचे ॥१७॥
पदक बाहुभूषणे | नवरत्नांचे खेवणे |कैसे सर्वा जालेपणे |लेणे लेणियासी ॥१८॥
कौस्तुभ मिरवे कंठी | माजी रत्नांचिये दाटी |तेथे सुरवरांच्या द्रुष्टी | भाळलिया ॥१९॥
श्रवणी कुंडले झळकती | जैशा विजुवा तळपती | कंठी माळ वैजयंती | सह तुळसीदळेसी ॥२०॥
विशाल नयन दॄष्टी | ठेऊनिया नासापुटी |दावी योग कसवटी | योगीयांसी गे माये ॥२१॥
लिंग स्वयंभू शीर स्थळी | रश्मी मुकुट झळाळी |वेटी मोरपिसांतळी | मॄग नाभी तिळक ॥२२॥
स्मित अधर सुरेख | कैसे निमासुर मुख |तेथे मदन मयंक | कोटी कुरवंड्या ॥२३॥
विष्णुदास नामा जिवे | ओवाळित सर्व भावे |अनुभव अनुभवे |अनुभविजे सदा ॥२४॥