393.
रासभासी कळा शिकविले ज्ञान ।
स्वधर्माचरण काय सांडी ॥१॥
तैसा जो स्वभाव निंदका हरिभक्ता ।
सांडी तो हे वार्ता स्वप्ना न ये ॥२॥
मर्कटासी जरी सुखासन दिधले ।
तरि काय सोहळे होती तया ॥३॥
श्वानाचिया अंगा लाविला चंदन ।
उकिरडा-शयन न करी काई ॥४॥
घुसी उंदरांसी वाउनी मंचकी ।
काय उकीर सेखी न काढिती ॥५॥
सर्पा-विंचवासी शर्करादि दूध ।
काय ते पा शुद्ध विष नोहे ॥६॥
वाघुळासी घरी आणुनि ठेविले ।
उफराटे टांगिले न सोडी ते ॥७॥
बहेणि म्हणे तैसे अभक्तांचे स्वभाव ।
शिकविल्या ठाव न सांडिती ॥८॥