3193.
मनासी खेचिलें मायेसी मोकलिले । ते शस्त्र आपुलें सज्ज करी ॥१॥
यापरी सैरा होय कारणी । माया ममता दोन्ही मारूनियां ॥२॥
जागृति स्वप्न निवटिले पाहे । सुषुप्ति सळीयेली । सुखा धायें ॥३॥
एका जनार्दनी मांडियेलें खळें । पुरेंचि जिंकलीं अंगीचेनी बळे ॥४॥