2531.
गो गोरसातीत स्वानंद साखरेसी । प्रेमे पेहें पाजीन संख्या सोयर्‍यासी ॥१॥
घेई घेई बाळा घोट एक । झणी पायरव होईल कुशलीं पडे तर्क ॥२॥
दृश्य न दिसे ते कांळी अवघे लावी होटीं । सद्युक्तीचें शिंपीवरी गिळी तैसे पोटी ॥३॥
अंतर तृप्त जाले सबाह्म कोंदलें । निज गोडिये गोडपणें तन्मय जाले ॥४॥
सदगुरु माउली पेहे पाजी अंगी भरला योग । तेणे देह बुद्धी समुळ केला त्याग ॥५॥
पंचभुतांचे अंगुलें सुवर्ण हारपले । माझे माझे म्हणत होते त्या गुणा विसरले ॥६॥
आतींची हारली भूक जाले सुख । निजनंदी पालखी पहुडलें स्वात्ममुख ॥७॥
पेहे पाजायाचे मिसे देतसे पुष्टी तुष्टी । एका सामावाला जनार्दना पोटी ॥८॥