106.
संसारासाठी निघाली हाहा । तमाशा पाहिला मोठा रे ॥
होता संचिताचा विक्रा केला । सर्वही आटला पोटा रे ॥
असत्याचे माप टाकुनी देई । सांडी हरी विक्राई खोटी रे ॥
सत्याची तागडी धरून हाती । बसी मुक्ती चौहाटा हे ॥
नामाचे केणे भरी तोचि भला । अभागी चुकला करंटा रे ॥
विठोबा पाहुणा जोड झाली घरी । मोकळ्या चारी वाटा रे ॥
बोधला म्हणे आम्हा थोर लाभ झाला । हाकारिल्या चारी पेठा रे ॥