23.
चोखियाचे घरी नवल वतर्ले । पाहुणे ते आले देवराव ॥१॥
सोयरा निर्मळा होत्या दोघी घरी । पाहुणा श्रीहरि आला तेव्हा ॥२॥
खोपट मोडके द्वारी वृंदावन । बैसे नारायण तया ठायी ॥३॥
दोघी प्रेम भरित धरिती चरण । घालिती लोटांगण जीवे भावे ॥४॥
कोठोनिया स्वामी आलेती ते सांगा । येरू म्हणे पै गा दूर देशी ॥५॥
झाले दोन प्रहर क्षुधेने पीडिलो । म्हणोनिया आलो तुमचे सदनी ॥६॥
कोणाचे हे घर सांगा हा निधार्र । ते म्हणती महार आम्ही असो ॥७॥
येरू म्हणे घरी कोण अधिकारी । कैसी चाले परी संसाराची ॥८॥
मग त्या ऐकोनी तयाचे बोलणे । म्हणती देवाजीने निके केले ॥९॥
बंका म्हणे ऐसा कृपाळु श्रीहरि । चोखियाचे घरी राहे सुखें।
॥१०॥