2320.
निरालंब सहज माय पहाता कैसे । सबाह्म अभ्यंतर व्यापुनी पुर्ण अखंड दिसे ।
लक्ष वो अलक्ष पाहता देही देह न दिसे । निर्गुण गुणसी आले अवघे ब्रह्माचि दिसे ॥१॥
ऐसा हा व्यापकु हरि आहे सर्वांठायीं । ज्ञानांजन लेऊनि पाहे देहींच्या देहीं॥धृ०॥
पिंड ब्रह्मांड व्यापुनी अतीत कैसा । आदि अंत ज्याचा न कळे श्रुति मुरडल्या कैशा ।
नेति नेति शब्द बोलती हरि अगाध ऐसा । म्हणवोनि गुरुमुखे दृढ विश्वास धरी ऐसा ॥२॥
प्रसिद्ध आत्मा देखोनि विराले मन । मनचि उन्मन जाले तेथे कैचें ज्ञान ।
ज्ञान ध्यान हेंहि न कळे अवघा जनार्दन । एका जनार्दनी शरण । कायावाचामनें जाण ॥३॥