2762.
एक नरदेह नेणोनि वाया गेले । एक न ठके म्हणोनि उपेक्षिले । एक ते गिळले ज्ञान गर्वे ॥१॥
एक ते साधनी ठकिले । एक ते करू करु म्हणतांचि गेले । करणे राहिलेंसे तैसे ॥२॥
यापरि अभिमान जगी । ठकवितसे अंगसंगीं । नडी लागवेगीं जाणत्यासी ॥३॥
जे जे करी साधन । तेथे होय अभिमान । नागवी लावणें तेथे । सावधांवा करी कोण ॥४॥
ज्ञाने व्हावी ब्रह्मप्राप्ती । ते ज्ञान वेची विषयासक्तीं । भांडवल नाही हाती । मा मुक्ति कैंची ॥५॥
स्वप्नींचे निजधनें जाग्रतीं नोहे धर्म । ब्रह्माहमस्मि हेंही समाधान । सोलीव भ्रम ॥६॥
अभिमानाचिया स्थिती । ब्रह्मादिका पुनरावृत्ती । ऐसी वेदश्रुती । निश्चयो बोले ॥७॥
एका जनार्दनी एकपण अनादी । अहं आत्मा तेथे समुळ उपाधी ॥८॥