196.
अवचिता परिमळु झुळकला अळुमाळु । मी म्हणे गोपाळु आला गे माये ॥१॥
चांचरती चांचरती बाहेरी निघाले । ठकचि मी ठेले काय करु ॥२॥
मज करा का उपचारु अधिक ताप भारु । सखिये शारंगधरु भेटवा का ॥३॥
तो सांवळा सुंदरु कासे पीतांबरु । लावण्य मनोहरु देखियेला ॥४॥
भरली दृष्टि जंव डोळा न्याहाळी । तव कोठे वनमाळी गेला गे माये ॥५॥
बोधोनि ठेले मन तंव झाले अने आन । सोकोनि घेतले प्राण माझेगे माये ॥६॥
बापरखुमादेविवरु विठ्ठल सुखाचा । तेणे कायामनेंवाचा वेधियेले ॥७॥