446.
गीतार्थ पाहोनी असत्य त्यजावे ।
सत्यासी भजावे आदरेचि ॥१॥
मग तू सहज पावसील सुख ।
संवसारीचे दुःख सर्व नासे ॥२॥
माया अविद्येचा नाश विवेकाने ।
करी तू निर्वाण पावसील ॥३॥
बहेणि म्हणे देही विरक्ति ठसावे ।
तरीच मुसावे परब्रह्म ॥४॥