469.
आकानिकेळेचिकनामातु ।
कोरूळे घनिगे मरूळा देने ॥१॥
चलुवाने चलुवाने पंढरीराया चलुवाने ।
यल्ले दोरकन्ने यल्ले बारन्ने ॥२॥
पुंडलिकने भक्तिगे बंदा ।
रखुमादेविवर विठ्ठलुने ॥३॥

अर्थ :
हा अभंग कानडी भाषेतील आहे. लहान भाऊ बहीणीला म्हणतो हे आक्का तू माझी एक थोडीशी गोष्ट ऐक मी मुरलीच्या ध्वनीने मोहीत झालो. फार सुंदर फार सुंदर, म्हणजे अत्यंत सुंदर जो पांडुरंग इतर कोठे मिळणार नाही व तो कोठेही येणार नाही. पण रखुमादेवीचे पती जे श्रीविठ्ठल ते पुंडलिकरायांच्या भक्तिसाठी पंढरपूरास आले. असे माऊली सांगतात