217.
कोणी पंढरीसी जाती वारकरी । तयांचे पायांवरी भाळ माझे ॥१॥
आनंदे तयांसी भेटेन आवडी । अंतरीची गोडी घेईन सुख ॥२॥
ते माझे मायबाप सोयरे सज्जन । तया तनु मन वोवाळीन ॥३॥
चोखा म्हणे ते माहेर निजाचे । जन्मोजन्मांतरिचे साहाकारी ॥४॥