2981.
संसाराचे सुख कोण पै सांगती । होत फजिती लहानथोरां ॥१॥
सर्पें मंडुक धारिला से मुखी । तेणे पै शेखी मक्षिका धरी ॥२॥
मरती बापुडी हाव धरती गोडी । तरी ती वेंडीं नागवती ॥३॥
एका जनार्दने न धरी सोय । वायांचि धांवो जाय हांव भरी ॥४॥