2988.
सुखवोनि पतंग दीपावरी पडे । परि शेवटी जोडे देह अंत ॥१॥
तैसे प्राणिमात्र संसारी भुलले । कष्ट ते उगले करिताती ॥२॥
भिलाव्याचें परी प्रपंच गोमटा । परी काढी चपेटा अंतरींचा ॥३॥
एका जनार्दनी भुलले पामर । वाया नरक घोर भोगिताती ॥४॥