305.
अनुभवे सार पाडिला विसर । केला संवसार देशधडी ॥१॥
कैसे हे लाघव गुरूराया केले । मज दावियेले माझे हित ॥२॥
बहु काळवरी वाहातसे चिंता । ती आजि सर्वथा दूर केली ॥३॥
चोखा म्हणे या नामयाचे पाय । न विसंबे वो माय जन्मोजन्मी ॥४॥